W 1825 r. Sz. Konarski zgłosił się do I-go pułku strzelców pieszych Królestwa Polskiego. W końcu 1830 r., gdy w Polsce wybuchło powstanie, jego pułk wraz z całym wojskiem Królestwa Polskiego przeszedł na stronę powstańców. Wkrótce powstanie rozprzestrzeniło się na Litwę. Pułk Sz. Konarskiego w korpusie gen. Dezyderego Adama Chłapowskiego ruszył przez Niemen na pomoc litewskim powstańcom. Pomaszerowali na zajęcie Wilna, ale przegrali w zaciętej bitwie pod Ponarami.
Druk. Warszawa, 22 marca 1831 r. Jęz. polski.
Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, zesp. 358, nr 3143, k. 113–114