Virtualios parodos / Įtraukios istorijos |

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

List Gabriela Hieronima Konarskiego (prapradziadka Szymona) do radcy dworu brandenburskiego Zbigniewa Morsztyna w sprawie zarządzania majątkiem Sereje. Potwierdzony pieczęcią sygnetu (pierścienia) z herbem rodowym „Gryf“.

Rękopis. Sereje (obecnie rej. łoździejski, Litwa), 9 lipca 1686 r. Jęz. polski.

Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, zesp. 354, inw. 5, nr 7073, k. 57–60

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

Tablica genealogiczna rodu Konarskich herbu „Gryf“. W ostatnim paragrafie wpisani są bracia Stanisław i Szymon Konarscy.

Z materiałów genealogicznych heraldyka Wojciecha Wincentego Wielądki

Rękopis. Warszawa, lata 1801–1900. Jęz. polski.

Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, zesp. 400, nr 28, k. 85–86

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

Akta dotyczące dzierżawy majątku Dobkiszki (obecnie rej. olicki, Litwa), w których wspomniany jest porucznik [Jerzy] Konarski

Rękopisy. Białystok, 9 marca 1805 r.; Berlin, 4 kwietnia 1805 r. Jęz. niemiecki.

Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, zesp. 170, inw. 2, nr 581, k. 41–45

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

Mapa majątku Dobkiszki (obecnie rej. olicki, Litwa)

Ziemie należące do folwarku Dobkiszki oznaczone są literami B

Sporządził Last. 1850 r. Jęz. polski.

Litewskie Państwowe Archiwum Historyczne, zesp. 1604, inw. 1, nr 1245, k. 1

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

Na polecenie naczelnika wojennego guberni augustowskiej przez księdza gminy ewangelickiej serejskiej Leonarda Orłowskiego wydany wypis świadectwa chrztu Szymona Konarskiego

„Roku 1808 dnia piątego marca urodził się w Dobkiszkach, a dnia dwudziestego czwartego tegoż miesiąca i roku ochrzczony został syn wielmożnego pana Jerzego Konarskiego, porucznika byłych wojsk polskich, i Pauliny z Wiszniewskich, prawych małżonków. Na chrzcie świętym, temuż dziecięciu nadane zostały imiona Symon Konstanty Józef i Ignacy, a rodzicami jego chrzestnymi byli wielmożny Piotr Mroczek szambelan Jego Królewskiej Mości z wielmożną Brygidą Ejdziatowiczową landratową“.

Rękopis. Sereje (obecnie rej. łoździejski, Litwa), 19/31 sierpnia 1838 r. Jęz. polski.

Fotografia. Autor Władysław Zahorski, który wydał książkę „Szymon Konarski: życie i czyny“. 1907 r.

Litewskie Państwowe Archiwum Historyczne, zesp. 1135, inw. 23, nr 122, k. 5–5v

SZYMON KONARSKI W DOKUMENTACH ARCHIWALNYCH (LVIA)

Portret Szymona Konarskiego. Malarz Maurycy Drużyna. 1839 r. Liścik Anny Drużynówny, wyjaśniający pochodzenie tego portretu. 1901 r.

Tak go skutego kajdanami w 1839 r. przedstawił współcześnik, uczeń malarza Jana Rustema – Maurycy Drużyna, który zmarł w Telszach (Litwa) 22 stycznia 1899 r. Ten rysunek on podarował dla swojej córki Anny, która go później ofiarowała do zbiorów badacza historii i kultury Michała Eustachego Brensztejna. Według historyczki Vidy Girininkienė, jest to najbardziej autentyczny obraz Szymona Konarskiego, jaki do nas dotarł.

Fotografia. Pocz. XX w.

Rękopis. Telsze (Litwa), 30 maja 1901 r. Jęz. polski.

Litewskie Państwowe Archiwum Historyczne, zesp. 1135, inw. 23, nr 122, k. 2–3